زمینه و هدف: سرطان سرویکس از شایعترین سرطان های زنان در دنیاست؛ عوامل خطر ابتلا به این بیماری عبارتند از: سن بالا، وضعیت اجتماعی اقتصادی پایین، مولتی پاریتی، شروع فعالیت جنسی در سنین پایین، داشتن شرکای جنسی متعدد، عفونت باHuman Papillomavirus (HP)V، سابقه بیماری مقاربتی، سیگار کشیدن، استفاده طولانی مدت از Oral Contraceptive Pills (OCPs)، فقر تغذیه ای و چندین عامل دیگر. استفاده از OCPs و سایر وسایل پیشگیری از بارداری به نحوی در بروز این بیماری مطرح شده اند. با توجه به وسعت استفاده از وسایل پیشگیری از بارداری در ایران، مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط استفاده از روشهای رایج پیشگیری از بارداری (قرصهای خوراکی، IUD و کاندوم) و سرطان سرویکس انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه مورد- شاهدی، از بین مراجعه کنندگان به بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران، 109 بیمار مبتلا به سرطان سرویکس در گروه مورد و 218 بیمار مراجعه کننده به بیمارستان که به عللی غیر از بیماریهای زنان و مامایی مراجعه کرده بودند؛ در گروه شاهد قرار گرفتند. معیارهای ورود به مطالعه برای گروه مورد، ایرانی و مسلمان بودن، پاتولوژی مثبت سرطان سرویکس و معیارهای ورود به مطالعه برای گروه شاهد، مسلمان و ایرانی بودن، تست پاپ اسمیر طبیعی طی یک سال گذشته، عدم وجود سابقه درمان با کوتر، کرایو و مخروط برداری بود. اطلاعات حاصل با استفاده از آزمونهای آماری t و Chi-Square و در سطح معنی داری P£0.05 تحلیل شدند.یافته ها: 99% از افراد گروه مورد و 87.2% از افراد گروه شاهد، سابقه استفاده از وسایل پیشگیری از بارداری داشتند (P=0.0004). 70.6% از افراد گروه مورد و 67% از افراد گروه شاهد سابقه مصرف قرصهای خوراکی (P=0.52)، 14.8% از افراد گروه مورد و 13.5% از افراد گروه شاهد سابقه استفاده از (P=0.75)IUD و 43% از افراد گروه مورد و 31% از افراد گروه شاهد، سابقه استفاده از کاندوم داشتند (P=0.029).نتیجه گیری: در این مطالعه ارتباط معنی داری بین استفاده از قرصهای ضد بارداری و IUD و ابتلا به سرطان سرویکس وجود نداشت ولی بین استفاده از کاندوم و ابتلا به سرطان سرویکس ارتباط معنی داری حاصل گردید که شاید به دلیل استفاده کوتاه مدت و نامنظم از کاندوم توسط افراد بوده است؛ زیرا اثر حفاظتی کاندوم با طول مدت استفاده و استفاده منظم رابطه مستقیم دارد.

مقدمه آگاهی از تغییرات در استفاده از روش های پیش گیری از بارداری برای پیش گیری از بروز بارداری های ناخواسته ضروری است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تحولات در میزانها، روند، و الگوی پیشگیری از بارداری طی دوره 14 ساله 93-1379 انجام شد. روش کار این مطالعه پیمایشی از داده های سه پیمایش 1379، 1388 و 1393 باروری تهران استفاده می کند که در جمعیت زنان متاهل 49-15 ساله ساکن شهر تهران اجرا شد. روند و الگوی استفاده از روش های پیشگیری بر حسب ویژگیهای اجتماعی-اقتصادی و جمعیتی زنان محاسبه شد. یافته ها در سال 1393، 82% زنان از روش های پیشگیری استفاده می کردند (%48 روش های مدرن و 34%روش های سنتی). پس از نزدیکی منقطع یا عزل (%33) و کاندوم (%21)، عقیم سازی زنانه (%9)، آیودی (%7) و قرص (%7) کمترین استفاده را داشتند. از 1379 تا 1393 استفاده از کاندوم و روش عزل به ترتیب 69% و 20% افزایش یافت، و عقیم سازی زنانه، قرص، عقیم سازی مردانه، و آیودی به ترتیب 20%، 42%، 45% و 51% کاهش یافت. با افزایش سن، استفاده از عزل افزایش می یابد. 67 % استفاده کنندگان از روش های پیشگیری از دو روش مردانه عزل و کاندوم استفاده می کنند، که بیشتر تحصیل کرده، شاغل و ساکن مناطق بالای تهران هستند، در حالیکه استفاده کنندگان روش های مدرن (عقیم سازی، آیودی، و قرص) بیشتر زنان با تحصیلات و درآمد پایین تر، غیر شاغلین، دارندگان 2 فرزند و یا بیشتر، و ساکنین مناطق پایین تهران هستند. نتیجه گیری شیوع روش عزل و کاندم، ضرورت ارایه آموزش و مشاوره بهداشت باروری جهت جلوگیری موثر از بارداری های ناخواسته را نشان می دهد.

زمینه و اهداف: حدود یک سوم از بارداریهایی که سالیانه در سراسر جهان اتفاق میافتد (تقریباً هشتاد میلیون بارداری در سال) ناخواسته بوده و تعداد قابل توجهی از این بارداریهای در کشورهایی اتفاق میافتند که روشهای پیشگیری از بارداری را ارائه میکنند. این مطالعه با هدف تعریف وضعیت موجود کاربرد خدمات تنظیم خانواده به مرحله اجرا درآمده است. روش بررسی: این مطالعه توصیفی مقطعی در منطقه شمال غرب تبریز با جمعیت 230000 نفر به منظور الگوسازی شبکه جامع بهداشت و درمان در سال 1379 به اجرا درآمده است. 771 زن در سن باروری با روش نمونه برداری تصادفی سیستماتیک انتخاب و اطلاعات مورد نیاز درباره نحوه استفاده از خدمات تنظیم خانواده از طریق مصاحبه و تکمیل پرسشنامه به دست آمده است. یافته ها: 83.17% واجدین شرایط از روشهای پیشگیری استفاده نموده و روش طبیعی (25.75%) و فرآورده های هورمونی خوراکی (24.09%) به ترتیب بیشترین استفاده کننده را دارند. 16.19% زنان سابقه بارداری ناخواسته را در گذشته گزارش کرده اند. 50.58% افراد استفاده کننده از وسایل پیشگیری تحت پوشش مراکز بهداشتی درمانی دولتی میباشند. نتیجه گیری: علیرغم موفقیتهای حاصل از کنترل رشد جمعیت، بایستی با تجزیه و تحلیل علل شکست این خدمات در تحقق اهداف برنامه های تنظیم خانواده، کیفیت و کارآیی آن را در نظام ارائه خدمات بهداشتی ارتقا بخشید.

به دلیل افزایش بی رویه جمعیت و مشکلات ناشی از آن، امروزه تنظیم خانواده به عنوان اصل اساسی زندگی بشری در نظر گرفته می شود. ولی تاکنون روش ایده آلی که صد درصد موثر باشد، کاربرد موثری داشته و قابل برگشت باشد، ابداع نشده است. روشهای موجود ضد حاملگی دارای عوارض و فوایدی هستند. پژوهش حاضر به منظور بررسی عوارض و اثربخشی روشهای پیشگیری از بارداری بر روی 300 زن در شهرستان سبزوار انجام شده است که در سه گروه مساوی، مصرف کنندگان ضد بارداری خوراکی، کاندوم و طبیعی قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان می دهد که با افزایش تحصیلات در زن و همسرش، میزان استفاده از کاندوم و روش طبیعی افزایش می یابد و این افزایش از نظر آماری معنی دار است. بین سه گروه از نظر عوارضی مثل تپش قلب، تنگی نفس، خونریزی بین قاعدگی، کمردرد، درد حین نزدیکی، خستگی، بی خوابی و غیره تفاوت معنی داری وجود نداشت. اما از نظر عوارض روانی (افسردگی و عصبانیت)، افزایش دور شکم، افزایش وزن نسبت به ابتدای استفاده در گروه مصرف کنندگان قرص افزایش وجود داشت که از نظر آماری معنی دار بود. ضمنا در مصرف کنندگان قرص، مدت قاعدگی و خونریزی قاعدگی به طور معنی دار کاهش پیدا کرده بود.

زمینه: به کارگیری روش پیشگیری از بارداری مناسب در زنان شیرده از جنبه های مهم برنامه تنظیم خانواده است؛ زیرا باید روش انتخابی بر ترکیب و حجم شیر اثر منفی نداشته و برای مادر بی خطر باشد.هدف: مطالعه به منظور تعیین تاثیر روش های پروژسترونی پیشگیری از بارداری بر ترکیب شیر مادران و رشد شیرخواران انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه کوهورت بر روی 140 مادر شیرده مراجعه کننده به یکی از مراکز بهداشتی شهرستان ورامین در سال های 1378 ـ 1377 انجام شد. 51 نفر آن ها روش های پروژسترونی پیشگیری از بارداری و 89 نفر دیگر روش های غیر هورمونی استفاده می کردند. ترکیب شیر مادران در 26 هفتگی و رشد شیرخواران در 6 ماه اول تولد در دو گروه مقایسه شد.یافته ها: تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه از نظر غلظت پروتئین، سدیم، کلسیم، فسفر و پتاسیم شیر و همچنین رشد شیرخواران دیده نشد؛ اما تری گلیسیرید شیر گروه هورمونی و منیزیم شیر گروه غیر هورمونی بالاتر از گروه دیگر بود .(p<0.05) نتیجه گیری: به نظر می رسد روش های پروژسترونی پیشگیری از بارداری بر ترکیب شیر مادر و رشد شیرخواران تاثیر منفی ندارد.

این مطالعه به صورت مقطعی و با هدف تعیین فراوانی عوامل خطرساز در بارداریهای ناخواسته روی 600 خانم باردار با بارداری ناخواسته انجام شد این افراد از اسفند ماه 77 لغایت اردیبهشت ماه 78 به بیمارستانهای تابعه دانشگاه ایران مراجعه کرده بودند. در این مطالعه بیشترین فراوانی بارداریهای ناخواسته در سنین بالاتر از 30 سال، سطح سواد کمتر از دوره راهنمایی و حاملگی سوم بود. در35 % موارد، قبل از باردای اخیر، هیچ گونه روش پیشگیری از بارداری وجود نداشت که شایعترین علت آن اعتقادات غلط و در سایر موارد، استفاده از روش سنتی برای پیشگیری از بارداری بوده است. در مواردی که قبل از بارداری اخیر از قرصهای ضدبارداری خوراکی استفاده شده بود، میزان استفاده صحیح قرص، در موارد دریافت از بخش دولتی بیشتر بوده است. در 3/58 % موارد قبل از بارداری اخیر هیچ گونه آموزشی در مورد روشهای پیشگیری از بارداری وجود نداشته است.در 16 % موارد، بارداری به علت تمایل همسر بوده است.

زمینه و هدف: در بیماران دارای دریچه مصنوعی قلب، جهت جلوگیری از عوارض ترومبوآمبولی به داروهای ضد انعقاد نیاز می باشد. اما علیرغم مصرف این داروها حملات ترومبوآمبولی همواره در این بیماران دیده می شود. به علت وجود حالت افزایش انعقادپذیری خون در حین حاملگی خطر ترومبوز دریچه مصنوعی افزایش می یابد. ادامه مصرف وارفارین در طی حاملگی و یا جایگزین نمودن آن با هپارین می تواند مخاطراتی برای جنین و مادر داشته باشد؛ لذا در زنان در سنین باروری با دریچه مصنوعی، توصیه عمومی پیشگیری از بارداری است. هدف از انجام این مطالعه تعیین بهترین روش های پیشگیری از بارداری در بیماران با دریچه مصنوعی مکانیکی قلب می باشد.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی که در مرکز قلب شهید رجایی و در نیمه اول سال 1383 انجام شد 155 بیمار زن متاهل با سابقه عمل جراحی تعویض دریچه مکانیکی قلب در سنین باروری در طی سال های 82-1353 مورد مطالعه قرار گرفتند. برای هر بیمار پرسشنامه ای مشتمل بر مشخصات فردی، تاریخچه باروری قبل و بعد از عمل جراحی و تاریخچه بیماری و جراحی بر اساس اطلاعات خود بیمار و پرونده پزشکی وی توسط یک پژوهشگر تکمیل شد. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: بیماران در فاصله سنی 55-24 سال (با میانگین 6.09±39.67 سال) قرار داشتند. شایعترین عمل جراحی در این بیماران تعویض دریچه میترال (4/57%)، دریچه آئورت و میترال (2/23%) و تعویض دریچه آئورت به تنهایی (2/14%) بود. 9% بیماران سابقه حاملگی قبل از عمل جراحی قلب نداشتند اما 91% آنها 8-1 حاملگی را تجربه کرده بودند. 5/35% زنان تحت عمل بستن لوله بعد از عمل جراحی قلب قرار گرفته و 8/16% همسرشان تحت عمل وازکتومی قرار گرفته بود. 5/33% روش طبیعی، 7/9% کاندوم، 9% IUD، 2.6% قرص های پیشگیری از بارداری، 3/1% پروژسترون تزریقی، 5/4% هیسترکتومی و 5/4% هیچگونه روش پیشگیری نداشتند. 4/17% بیماران از دو روش پیشگیری در طی دوران بعد از عمل جراحی قلب استفاده می کردند. 38 نفر (5/24%) از بیماران بعد از عمل جراحی قلب تجربه 5-1 حاملگی را داشتند که 9/57% حاملگی ناخواسته بود. 82/81% حاملگی های ناخواسته در گروه زنان استفاده کننده از روش طبیعی و 09/9% در گروه مصرف کنندگان IUD و 09/9% در گروه مصرف کنندگان کاندوم رخ داده بود.نتیجه گیری: با توجه به درصد حاملگی ناخواسته مشاهده شده در این مطالعه و خطراتی که حاملگی در این بیماران مادر و جنین را تهدید می کند، آموزش و استفاده از مطمئن ترین روش های پیشگیری که بستن لوله در زن یا وازکتومی همسر می باشد بعد از عمل جراحی جهت بیماران فوق توصیه می گردد.